Rogi - historia (cz. 2)






Osadnictwo na terenie wsi Rogi sięga swymi początkami czasów starożytnych. Na obszarze obecnej miejscowości zostało udokumentowane istnienie czterech osad z IV w n.e. Liczne znaleziska archeologiczne na miejscu prowadzonych wykopalisk pozwalają zaliczyć powyższe siedliska słowiańskie do kultury Kurhanów Podkarpackich. Osady te w znacznym stopniu przyczyniły się do zagospodarowania terenów późniejszej wsi, uprzedzając niejako lokację Rogów z XIV w. W 1340 r. Kazimierz Wielki włączył tereny Rusi Halickiej do Królestwa Polskiego, przesuwając południowo-wschodnią granicę Państwa z rzeki Jasiołki na rzekę Dniestr. Wówczas tereny obecnej wsi Rogi weszły w skład Państwa Polskiego.

Królewska wieś Rogi została lokowana w 1348 r. na mocy przywileju wydanego w Wiślicy w czasie Oktawy św. Trójcy. Istnieją jednak źródła odnoszące lokację Rogów do 1358 r. Pewne jest natomiast, że za wzór dla miejscowego prawa wybrano prawo magdeburskie. Dnia 3 czerwca 1358 r. Kazimierz Wielki - król Polski - sprzedał Piotrowi-, wójtowi z Kołaczyc, sołtystwo we wsi Rogi za 800 kop groszy praskich. Wieś zajmowała wtedy obszar 110 łanów frankońskich. Sołtys otrzymał sześć łanów wolnych, jeden łan dla kościoła, dwa na wspólne pastwisko - tzw. wygon. Otrzymał również przywilej na stawy z młynem na rzece Lubatówce, dwie karczmy z prawem propinacyjnym, dwa kramy dla piekarzy, dwie jatki dla rzeźników, dwie dla szewców i dwie dla kowali. Nowych osadników osiedlonych na dawnych polach uwolniono od wszelkich robót i danin na 6 lat, osadników na przetrzebionych lasach na 10 lat, zaś osadników w lasach dziewiczych na 20 lat.

Równocześnie z lokowaniem wsi założono w Rogach parafię łacińską- pierwszą po Krośnie w okolicy. Przystąpiono również do budowy drewnianego kościoła, który wtórnie odnowiono i konsekrowano w 1464 r. po zniszczeniach wywołanych najazdami wojsk tatarskich i węgierskich. Początkiem XV w. królewszczyzna Rogi przeszła w posiadanie rodziny Czarnockich, którzy od 1444 r. toczyli spór z grodem sanockim, nie chcąc naprawiać przęseł w parkanie tamtejszego zamku. Z podziału wsi dokonanego 22 sierpnia 1462 r. pomiędzy braci Czarnockich wynika, że we wsi był wówczas zamek z dwiema wieżami - wielką i małą. W 1471 r. dzierżawcą Rogów był Jan Kobyleński, zaś w 1495 r. Hieronim z Kobylan, który w 1505 r. wykupił wieś z rąk Czarnockich. W 1524 r. król Zygmunt Stary potwierdził fundację parafii Rogi, o czym wspominają akta biskupie z 1536 r. W 1539 r. właścicielem Rogów był Jan Tarło, zaś w 1565 r. Mikołaj Tarło. Powszechny od 2 poł. XVI w ruch egzekucyjny przyniósł powrót Rogów do dóbr królewskich, od końca XVI w. wieś dzierżawiła już pani Tarłowa.

Podstrony artykułu:



Używamy cookies w celu świadczenia usług, reklamy i statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza zgodę na umieszczanie ich w Twoim urządzeniu końcowym. W każdej chwili masz możliwość zmiany ustawień swojej przeglądarki